به گزارش مفدا، دکتر سحر منصوری در نشست فعالان جهادی دانشگاههای علوم پزشکی کشور به زوایای مختلف کارهای جهادی پرداخت و تأکید کرد که اگر بخواهیم به عنوان یک فرد جهادگر، موفق باشیم، باید از همهی زوایا به کارمان نگاه کنیم و برای اینکه اصلا یک نیروی جهادی تلقی شویم، قبلش باید یک روحیه جهادی در ما ایجاد شود.
مشاور کمیسیون مشترک مجلس در تعریف روحیه جهادی گفت: ما هر جا، تحت هر عنوان و نقشی که هستیم، اگر تلاش برای بهترشدن شرایط داشته باشیم یعنی داریم یک کار جهادی انجام میدهیم. در این تعریف، یک مادر جهادی با مادر غیرجهادی متفاوت است، با اینکه هر دو یک نقش را دارند. کار یک دانشجو و کارمند جهادی با کار دانشجو و کارمند غیرجهادی متفاوت است. چون عاملی که این افراد را متمایز میکند، داشتن روحیهای است که در یک جایگاه مشترک قرار دارند اما تعامل، عملکرد و خروجیشان متفاوت است.
دانشجوی جهادی باید مدام در حال دویدن باشد!
کار جهادی بسته به جنس کاری که میخواهد انجام شود، برنامه مشخصی میخواهد تا به هدف برسد. من وقتی ترم دوم بودم، مسئولیت بسیج دانشجویی دانشگاه را به من داده بودند، وقتی با دانشجوهای تشکلهای دیگر دور یک میز مینشستیم، با هم یک قراری گذاشته بودیم که میگفتیم ما اگر قرار است که در این تشکیلات رشد کنیم، خروجی آدمهایی که دور این میز نشستهاند باید آدمهایی باشند که بتوانند یک شهر را اداره کنند. که دقیقا همین اتفاق افتاد. بیش از ۸۰درصد از همان افراد طبق طراحی و پیشبینیمان مشغول شدهاند. تجربه چند ساله من میگوید که ما اگر بلد نباشیم کار تشکلی انجام دهیم، کار جهادی را هم نمیتوانیم. به طور مثال خانم دکتر محمدبیگی که شما پای صحبتهایش نشسته بودید، یکی از همان افرادی بود که ما با هم دور یک میز مینشستیم. که الان خانم محمدبیگی، نماینده مجلس ماست. مدام در حال دویدن است. برای فکرهایی که در دوران دانشجویی داشته، الان که وارد قانون شده است، میداند چه کار کند، چون قبلا دوندگیها و فکرهایش را کرده بود. یک دانشجوی جهادگر باید مدام در حال دویدن باشد.

دوران دانشجویی به مثابه دوران جنینی است
این روزهایی که شما درحال سپریاش هستید، هر لحظهاش ارزش دارد. من معتقد هستم که دوران دانشجویی به مثابه دوران جنینی است. هر ثانیه در دوران جنینی به علت تقسیمات سلولی، اتفاق مهمی در بدن میافتد. شما میبینی که در طول یک هفته، سیستم عصبی جنین چه پیشرفتهایی دارد. اگر یک لحظه توقف در تقسیمی اتفاق بیفتد، با فاجعه مواجه میشویم. چه زمانی متوجه میشویم؟ بعد از تولد. یعنی دوران جنینی، امپیتری اتفاقات مهم یک انسان است. در ۹ ماه، ۹۰ سال شکل میگیرد. دوران دانشجویی هم به همین شکل است. اگر با پتانسیلی که دارید، هر روزی که بدون هدف و برنامه بگذرانید، درصدی از تقسیم سلولی که بعدا قرار است عضوی از بدن بشود را از دست میدهید.
بعد از اینکه این دوران حساس را تمام میکنید، یکدفعه ورق برمیگردد، شاغل میشوید، وارد سیر زندگی میشوید، پرمشغله میشوید، وقت و انرژی انجام خیلی از کارها را هم ندارید. پس بعد از دانشجویی، از آنچه که این روزها جمع کردید، میخورید و استفاده میکنید.
به نظر من کار جهادی در ایران تازه متولد شده است. از نظر من دانشجویی که در دوران دانشجوییاش دغدغه داشته، فکر کرده، گریه کرده برای مشکلاتی که دیده، دویده ولی به نتیجه نرسیده. این آدم بعدا وقتی وارد جامعه شد و نقشی گرفت، گرهها باز میکند، مبدأ تحولات خوبی میشود.
منصوری ضمن اینکه گفت احساس میکنم در یکسری از حرفهای شما ناامیدی وجود دارد، ادامه داد: قرار نیست شما نتیجه همهی فعالیتهای این روزها را، همین الان ببینید. شما در حال پختگی هستید. در حال ذخیره هستید، مانند یک باطری که به شارژ زده شده است هستید. به امید خدا و خودتان، این باطری یک روز یک دستگاهی را روشن میکند.

ما هم شاکی هستیم اما ناامید نمیشویم
همین الان مگر ما هم شاکی نیستیم که سیستم بهداشت و درمان ما ایراد دارد؟ چه کسی باید درست کند؟ غیر از این است که نباید ناامید بشویم؟ غیر از این است که باید مدیری بیاید که فکر پویا و به روز و باسوادی داشته باشد؟ همین آدم مدیر باسواد، باید کنار روحیهی جهادی، کار تشکیلاتی هم بداند که یک جمع را بگرداند و به اجرا برساند و موانع را بردارد. میخی افتاد، نعلی افتاد، اسبی افتاد، سربازی افتاد و لشکری شکست خورد. ما در کار جهادی، شاید نتوانیم فرمانده لشکر بشویم ولی میتوانیم موانع زدن میخ به نعل را مدیریت کنیم. این ستون کار جهادی میشود. اینکه ما با یکسری از قوانین و یکسری از نمایندههای مجلس مشکل داریم به این دلیل است که متخصص هستند ولی کار جهادی بلد نیستند، روحیه جهادی ندارند.
دانشجوی جهادگر باید ازدواج به موقع هم داشته باشد!
دکتر منصوری ضمن تأکید بر ازدواج و فرزندآوری به موقع گفتند: توانمندیای را که خدا در مدیریت و در آفریدن به زن داده است باعث شده است که مادر در یک خانه، مدیر داخلی خانه تلقی شود. فرق مادر جهادی و مادر غیرجهادی را هم که همه میدانیم که اتفاقا هیچ ربطی هم به دین و اعتفادش ندارد. این روحیه جهادی ما زنها است که خیلی مهم است. شما با این روحیه و انگیزهی جهادی، باید ازدواج به موقع هم داشته باشید. که اگر نداشته باشید، یکسری از نقشهاتان پاک میشود. شما باید به موقع و به اندازه فرزنددار بشوید. چرا که اگر نشوید، ناخودآگاه تحول و چیزی که مبدأش، خودتان هستید را میبندید. ما برای جهادگر بودن در سطح اجتماع، آیا باید نقش جهادی شخصیمان را خط بزنیم؟ یا برعکس، من اگر میخواهم مادر خوبی باشم، باید روحیه جهادی اجتماعیام را نادیده بگیرم؟ من با تمام مشغلههای اجتماعیام، مادر چهار فرزند هستم. یکسال و نیم با فرزند اولم، دوران انترنی را گذرانده بودم. این را شما دانشجوهای پزشکی خوب میفهمید.

ما نباید اشتباهات چهلسالهی سیستم بهداشت و درمان را تکرار کنیم
سحر منصوری با بیان اینکه کار جهادی، دستور کار دارد، گفت: الان آفت بزرگی که دامن خیلی از جوانان ما را گرفته، تنبلی است. تنبلی، دشمن همه آمال و آرزوهای شماست. سطحینگری در کار جهادی، آسیبزاست. الان بسیاری از گروههای جهادی به این نتیجه رسیدهاند که این نوع خدمت، به سود نیست که هیچ، ضرر هم دارد. ما در ابتدا باید جامعه هدف را بشناسیم. اینکه مثلا چند دیابتی و چند فشار خونی داریم، چند بیماری خاص داریم، وضعیت اشتغال و مشکلات روانی افراد این روستا چگونه است. بعد از این لایهی سطحی، یک قدم پایینتر برویم. عمیقتر بشویم. اینجاست که باید گروههای جهادی دیگر را بشناسی و با آنها لینک بشوی که نخواهی وقت و زمان و هزینهات را صرف کاری بکنی که بقیه کردهاند. چرا ما باید اشتباهات چهلسالهی سیستم بهداشت و درمان را تکرار کنیم؟ باید وارد بحث پیشگیری بشویم. بعد بسیج شویم تا همه رشتههای پزشکی، معلم شوند، این یعنی اهمیت پیشگیری. این کار تقریبا آخرین کاری است که در یکسری از گروههای جهادی دارد انجام میشود. نتیجهاش را چند سال دیگر میبینیم. ما برای اینکه این سیر به درستی طی بشود، به فکرکردن و نوآوری نیاز داریم.

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
در هر هستهای از گروههای جهادی که قرار داریم، باید به یک طرح نو فکر کنیم. فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم. وگرنه همه در تجربه کارهای بقیه فسیل میشویم. این کار فقط از شما دانشجوهای پرتوان جهادگر برمیآید که چند خصوصیت مهم پویایی و سلالیت فکر را به عنوان دانشجوی جهادی دارید. وگرنه همه انرژی شما در پشتیبانی اردوی جهادی از دست میرود.
شما باید بدانید که وقتی در قالب کادر بهداشت و درمان قرار میگیرید، ناخودآگاه روی افراد، موثر هستید. حرف شما، فرهنگ و پوشش شما مورد قبول افراد است. خیلی اوقات گروههای جهادی، تغییرات فرهنگی هم در منطقه ایجاد میکنند حتی اگر قصدش را نداشته باشید.

همهی حرکت شما اسکرینشات گرفته میشود!
افرادی که در اردوهای جهادی، برادر و خواهر یا زن و شوهر هستند، باید حواسشان به روابطشان باشد. چرا که مدل تعامل و صحبت ما روی افراد تحت درمان ما هم اثر می گذارد. سعی کنیم اصلا نگاه از بالا به پایین هم نداشته باشیم. باید خیلی حواسمان جمع باشد. شما به اسم ارائه خدمات بهداشتی میروید ولی همهی حرکت شما از بالا تا پایین، اسکرینشات گرفته میشود.
کار خلقالله را خدا راه میاندازد. خدا بندگانش را معطل نمیکند. این ما هستیم که باید دست و پا بزنیم که درمعرض انتخاب خدا باشیم برای راهانداختن کار خلقالله. با این نگاه، آدمی که کپرنشین است و یا آدمی که به خاطر محرومیتش بوی خوبی نمیدهد و یا حتی بهداشت شخصیاش را به خاطر مشکلات اقتصادی نمیتواند رعایت کند، در نگاه ما باید ولی نعمت باشد، نه زیر دست ما. اگر این را رعایت کنیم، میتوانیم مسئولی بشویم که نگاه حل مسئله داشته باشد وگرنه میشویم مثل خیلیهایی که الان مسئول هستند و شما میشناسید و ما هم میشناسیم.
ارسال نظر